Wat er staat te gebeuren

Wat er staat te gebeuren

UVIT (dit zijn zorgverzekeraars Univé, VGZ, IZZ en TRIAS) heeft een beleid afgekondigd inzake de eisen die zij stellen aan de vergoeding van een natuurgeneeskundig consult.UVIT eist dat vanaf 2017 alle alternatieve behandelaars een opleiding op Bachelorniveau moet hebben afgerond. Dit houdt in dat therapeuten die bijvoorbeeld een vier jarige opleiding op HBO niveau hebben afgerond en al jaren werkzaam zijn in hun professie ineens niet meer voldoen volgens het nieuwe beleid van UVIT. Als reden noemt UVIT dat ze bewijzen willen zien dat alle alternatieve genezers op Bachelorniveau kunnen acteren. De subreden zou zijn dat daardoor alternatieve geneeswijzen wél serieus genomen wordt door de reguliere zorg. Terwijl UVIT deze eis als een mes op de alternatieve keel zet, is het bizar te concluderen dat in Nederland geen opleiding te vinden is op het gebied van alternatieve geneeswijze. Wel worden er fulltime opleidingen (bijvoorbeeld Fysiotherapie en Logopedie) aangeboden van gemiddeld 2,5 tot 4 jaar. De oplettende lezer is het al opgevallen dat deze niet-relevante opleidingen op het gebied van reguliere zorg ligt. Dit is te vergelijken wanneer men van een warme bakker eist dat hij een opleiding metselaar moet volgen, zodat hij kan aantonen dat hij op dat niveau dagelijks een lekker en gezond brood kan bakken, zoals hij dat gewoon al jaren deed. Daarbij komt dat hij de winkel zal moeten sluiten, geen inkomsten kan derven en zijn klanten niet langer met liefde heerlijk, vers brood kan verkopen. Misschien dat zijn klanten nog fabrieksbrood kunnen kopen in de Super? Terwijl UVIT enerzijds dit beleid als een onvoldongen feit oplegt, is het bijvoorbeeld TRIAS die haar leden korting geeft op een dagje sauna.

Maar daarmee is de kous nog niet af. In Nederland zijn er duizenden mensen werkzaam op het gebied van alternatieve geneeswijzen. In dit veld ontwikkelen nieuwe kennis, inzichten en behandelmethodieken als het ware met de snelheid van licht, met name de laatste jaren. Om zich deze dynamische groei en voortgang eigen te maken, scholen alternatieve genezers zich continu bij. Maar wanneer zij gehoor moeten gaan geven aan het UVIT beleid dienen zij bijna al hun tijd te gaan steken in een voor hen niet ter zake doende opleiding in de reguliere gezondheidszorg. Daarmee zal een achterstand optreden in de ontwikkeling van educatie in de alternatieve geneeswijzen, waarbij niet alleen therapeuten en consumenten schade zullen ondervinden maar ook vele kundige en gekwalificeerde academies en opleidingsinstituten. Men kan zich afvragen of dit beleid werkelijk iemand ten goede komt en zo ja, wie?